Jak odzyskać przedmioty osobiste pozostawione w mieszkaniu w trakcie rozwodu, gdy drugi małżonek utrudnia lub uniemożliwia ich wydanie?

W większości przypadków, już w fazie wszczęcia postępowania rozwodowego, małżonkowie przestają zajmować wspólne mieszkanie. Nierzadko współmałżonek decyduje się na opuszczenie lokalu nagle, pozostawiając rzeczy osobiste w mieszkaniu zajmowanym przez drugiego małżonka. Często dochodzi do sytuacji, że jeden z małżonków musi uciekać z domu z powodu stosowania przemocy wobec niego, pozostawiając szereg przedmiotów niezbędnych przecież do codziennego użytkowania, nierzadko osobistych. Zdarzają się sytuacje, gdzie w środku nocy żona ucieka przed agresywnym mężem (rzadko odwrotnie, zdarza się, że z małym dzieckiem) i nie jest w stanie zabrać nawet swoich ubrań, leków etc. Wówczas pojawia się problem, bowiem ze strachu nie jest w stanie wrócić do domu po rzeczy, albo pozostający w mieszkaniu małżonek odmawia ich wydania.

Co w przypadku, gdy współmałżonek utrudnia nam odzyskanie przedmiotów osobistych pozostawionych w mieszkaniu?

Relacje między małżonkami starającymi się o orzeczenie rozwodu często ograniczają się do kontaktów na sali rozpraw. W takiej sytuacji osoba, która opuściła wspólnie zajmowane mieszkanie, spotyka się z nie lada problemem – jak odzyskać prywatne rzeczy pozostawione w lokalu?

Istnieją możliwości odzyskania przedmiotów z mieszkania, począwszy od bardziej radykalnych – wezwanie policji lub straży miejskiej na adres zamieszkania współmałżonka i próba osobistego odzyskania rzeczy, skończywszy na tych polubownych. Jedną z nich jest zawarcie w pozwie o rozwód, wniosku o wydanie szczegółowo wskazanych, rzeczy osobistych przez małżonka.

Jeżeli stronie zależy na niezwłocznym otrzymaniu przedmiotów, można skorzystać

z mechanizmu prawnego, przewidzianego w art. 755 § 1 kpc oraz 756 kodeksu postępowania cywilnego. W powyższych mowa o tym, że strona zainteresowana może żądać ustanowienia przez Sąd zabezpieczenia roszczeń niepieniężnych na czas trwania postępowania. Postanowienie w tym zakresie jest wydawane niezwłocznie, a jego wykonaniem zajmuje się komornik.

We wniosku należy dokładnie określić, jaki jest zakres żądania i sposób jego spełnienia, tj. określić rodzaj i formę zwrotu tych rzeczy. Wniosek kierowany jest do Sądu, który rozpatruje sprawę o rozwód. Można go zgłosić w pozwie, lub w dalszym toku postępowania. Przy czym w dalszym toku postępowania podlega osobnej opłacie.

Wniosek o zabezpieczenie należy jedynie uprawdopodobnić, tzn. że nie ma potrzeby przedkładać dowodów potwierdzających twierdzenia zawarte we wniosku, sygnalizuje on jedynie Sądowi, iż istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia trudności

z wyegzekwowaniem żądań wskazanych w pozwie lub wskazanie, że nie jest możliwe uzyskanie tych przedmiotów. Potwierdzeniem może być choćby korespondencja sms z drugim małżonkiem.

Jeżeli strona nie zawarła ww. wniosku w pozwie o rozwód, ma prawo do złożenia odrębnego wniosku o zabezpieczenie, które będzie obciążone opłatą w wysokości 40 zł. Co więcej wniosek, będący pismem procesowym strony, musi spełnić określone w ustawie wymogi: oznaczenie sądu, imię i nazwisko stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku oraz dowody na poparcie przytoczonych okoliczności, a także podpis strony i sygnaturę akt (o ile jest kolejnym pismem składanym w sprawie).

Podsumowując – nie trzeba czekać do zakończenia postępowania w sprawie rozwodowej aby skutecznie odzyskać przedmioty codziennego użytku. Także na etapie toczącego postępowania między małżonkami, istnieje realna szansa do wyegzekwowania od współmałżonka, pozostawionych ciuchów czy dokumentów.

Apl. adw. Anna Socik

Zaszufladkowano do kategorii Bez kategorii | Dodaj komentarz

Kiedy można żądać od małżonka alimentów po rozwodzie i czy takie uprawnienie jest ograniczone w czasie?

Wyrok rozwodowy, w którym nie znalazło się rozstrzygnięcie w zakresie alimentów na rzecz drugiego małżonka, nie wyłącza możliwości ich dochodzenia po wydaniu wyroku rozwodowego. Obowiązek alimentacyjny między małżonkami, reguluje art. 60 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

Wina obojga małżonków przy rozpadzie małżeństwa

W przypadku, gdy Sąd uznał winnym rozpadu pożycia małżeńskiego każdego
małżonka bądź w sytuacji, gdy na zgodny wniosek stron zrezygnowano z orzekania o winie w wyroku rozwodowym, można zasądzić na rzecz drugiego z małżonków, świadczenia alimentacyjne.

Małżonek, który zamierza wystąpić do Sądu z pozwem o orzeczenie alimentów od byłego małżonka, będzie jednak zobowiązany wykazać pozostawanie w tzw. „niedostatku”.

Jak zdefiniować stan niedostatku?

Zgodnie z poglądami Sądów: „w niedostatku pozostaje nie tylko taki uprawniony, który nie dysponuje żadnymi środkami utrzymania, lecz także taki, którego usprawiedliwione potrzeby nie są w pełni zaspokojone. Spośród przyczyn powstania niedostatku, charakterystycznych dla stosunków między rozwiedzionymi małżonkami, należy wymienić w szczególności niemożność podjęcia pracy zarobkowej wskutek konieczności zajmowania się utrzymaniem i wychowaniem dzieci, a także brak kwalifikacji zawodowych do wykonywania takiej pracy, odpowiedniej do wieku, stanu zdrowia oraz posiadanych umiejętności.” [K. Pietrzykowski (red.), Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Komentarz. Wyd. 4, Warszawa 2015].

Rozstrzygając wysokość świadczeń alimentacyjnych, Sąd równoważy możliwości zarobkowe małżonka, na którego ma być nałożony obowiązek alimentacyjny oraz usprawiedliwione potrzeby tego, który domaga się tych świadczeń.

Małżonek wyłącznie winny rozkładowi pożycia a obowiązek alimentacyjny

Mniej restrykcyjne warunki do żądania alimentów niż w przypadku opisanym powyżej, przewiduje art. 60 §3 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Gdy w wyroku orzekającym rozwód Sąd uznał wyłącznie winnym jednego z małżonków, wystarczającym jest wykazanie przez osobę żądającą alimentów, że za sprawą rozwodu w znaczny sposób pogorszyła się jego sytuacja finansowa.

Nie ma potrzeby udowadniać przed Sądem faktu wystąpienia niedostatku. Należałoby jedynie przedstawić, jakie możliwości finansowe miałby małżonek, co do którego nie orzeczono winy w rozwodzie, gdyby drugi z nich spełniał należycie swoje obowiązki
i gdyby małżonkowie kontynuowali pożycie.

Czy obowiązek alimentacyjny małżonków jest ograniczony w czasie?

Każdorazowo obowiązek alimentacyjny wygasa wraz z chwilą, gdy uprawniony do żądania świadczeń alimentacyjnych małżonek, zawrze związek małżeński.

W przypadku zaś, gdy do świadczeń alimentacyjnych zobowiązano małżonka, wobec którego nie orzeczono wyłącznej winy w rozwodzie, to zgodnie z art. 60§3 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, obowiązek wygasa po upływie 5 lat od orzeczenia rozwodu między stronami. Zastrzeżono jednak wyjątek od tej zasady –
Sąd może przedłużyć pięcioletni termin z powołaniem się na wystąpienie wyjątkowych okoliczności. Co ważne, strona uprawniona do roszczeń alimentacyjnych, może wytoczyć powództwo o jego wydłużenie, także po upływie ww. okresu pod warunkiem, że wyjątkowe okoliczności uzasadniające przedłużenie tego terminu, istniały w momencie, gdy termin upływał.

Powyższe zasady mają odpowiednie zastosowanie także w razie orzeczenia separacji
a nawet – unieważnienie małżeństwa.

Zaszufladkowano do kategorii Bez kategorii | Dodaj komentarz

Jak najszybciej uzyskać prawo do kontaktów z dzieckiem? Wniosek o udzielenie zabezpieczenia kontaktów na czas trwania postępowania rozwodowego

Wniosek o udzielenie zabezpieczenia kontaktów może zostać wniesiony w sytuacji, gdy rodzic nie ma możliwości kontaktów z dzieckiem lub gdy działania rodzica, pod pieczą którego dziecko pozostaje, powodują niemożność prawidłowej realizacji kontaktów. W obu przypadkach zagrożone jest dobro małoletniego, w szczególności więź emocjonalna łącząca go z rodzicem.

W praktyce sądowej często bywa tak, że od czasu wniesienia wniosku o ustalenie  kontaktów do wydania przez sąd prawomocnego orzeczenia regulującego tą kwestię  mija wiele miesięcy, podczas których rodzic nie ma możliwości utrzymywania osobistych relacji z dzieckiem, co może powodować trwałe osłabienie łączącej ich więzi emocjonalnej. Wniosek o udzielenie zabezpieczenia, złożony w trybie art. 730§1 i n. k.p.c., ma zapobiegać podobnym sytuacjom, albowiem pozwala na uregulowanie zasad kontaktów z dzieckiem na czas toczącego się postępowania sądowego.

Generalną zasadą jest, że wniosek o udzielenie zabezpieczenia w sprawie rozwodowej składa się w pozwie o rozwód, a więc na początku postępowania w sądzie okręgowym. Oczywiście w takcie toczącego się postępowania rozwodowego również można składać wniosek o zabezpieczenie kontaktów i należy to zrobić właśnie do sądu który prowadzi postępowanie rozwodowe. Jeżeli składamy wniosek o zabezpieczenie kontaktów w pozwie, to nie ponosi się z tego tytułu dodatkowej opłaty ( od pozwu opłata wynosi 600 zł). Natomiast w dalszym toku postępowania rozwodowego można składać wniosek o udzielenie zabezpieczenia (lub zmianę).

Podkreślić należy, iż zgodnie z art. 736 k.p.c. wniosek o zabezpieczenie powinien odpowiadać wymaganiom pisma procesowego określonym w art. 126 k.p.c. tj. powinien zawierać oznaczenie sądu, imię i nazwisko stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku oraz dowody na poparcie przytoczonych okoliczności, a także podpis strony i sygnaturę akt (o ile jest kolejnym pismem składanym w sprawie). Ponadto wniosek musi dokładnie określać sposób zabezpieczenia poprzez wskazanie np. że kontakt z dzieckiem odbywać się będzie w każdy wtorek w godzinach od 18.00 do 20.00 poza miejscem zamieszkania dziecka i bez udziału matki (ojca). Ponadto konieczne jest uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających wydanie postanowienia w trybie zabezpieczenia tzn. niezbędne jest wskazanie, dlaczego sąd już na wstępie, ma zabezpieczyć kontakty jeszcze przed wydaniem ostatecznego rozstrzygnięcia.

Warto pamiętać, iż wniosek o udzielenie zabezpieczenia kontaktów z dzieckiem można złożyć juz w trakcie toczącego się postępowania. Wówczas sąd, zgodnie z art. 737 k.p.c. rozpoznaje go bezzwłocznie, nie później jednak niż w terminie jednego tygodnia. Jeżeli ustawa przewiduje rozpoznanie wniosku na rozprawie, powinna ona zostać wyznaczona nie później niż w ciągu miesiąca, i choć jest to termin instrukcyjny, to nakłada na sąd pewną “presję” czasu, odnośnie jego rozpoznania.  Wniosek o zabezpieczenie kontaktów złożony w trakcie postępowania podlega osobnej opłacie, która zgodnie z art. 68 pkt 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, wynosi 40 złotych.

Reasumując, gdy rodzic nie ma możliwości spotkań z dzieckiem, a przed sądem toczy się postępowanie rozwodowe warto rozważyć możliwość złożenia wniosku o udzielenie zabezpieczenia kontaktów na czas toczącego się postępowania, szczególnie, że niejednokrotnie tylko takie rozwiązanie może to umożliwić.

Zaszufladkowano do kategorii Bez kategorii | Dodaj komentarz

Rozwód z orzekaniem o winie- jak udowodnić zdradę

Jedną z najważniejszych przesłanek rozwiązania małżeństwa przez rozwód z wyłącznej winy współmałżonka, jest oczywiście zdrada (niewierność).  O ile nie ma problemu, gdy drugi małżonek tego nie ukrywa, przyznaje się do  o tyle kłopoty zaczynają się, gdy tylko strona żądająca orzeczenia winy w rozkładzie pożycia wie o zdradzie współmałżonka. Najbardziej popularnymi możliwościami uzyskania tej wiedzy, i wykazanie jej przed sądem jest oczywiście skorzystanie z usług detektywistycznych, często jednak są to koszty, które przekraczają możliwości finansowe strony. Z pewnością istotne będą zeznania świadków, którzy mogą potwierdzić zachowania małżonka zdradzającego. Również większy niż dotychczas sposób wydawania pieniędzy może być wskazówką, a więc gdzie, kiedy, ile i na co wydawał pieniądze małżonek, którego niewierności  chcemy dowieść, istnieją możliwości zebrania dowodów w zakresie wydatkowania kosztów, które pozwolą sądowi na wydanie orzeczenia rozwodowego z wyłącznej winy małżonka zdradzającego. Także kwestie związane z bilingami rozmów telefonicznych mogą wskazać na określone okoliczności tj. czas i miejsce rozmów, treść sms, ich intensywność również uzasadniać mogą istnienie podstaw do stwierdzenia niewierności małżonka.

Reasumując chciałbym nadmienić, iż nie zawsze cudzołóstwo jest podstawą do orzeczenia o wyłącznej winie w rozkładzie pożycia. Istnieje ciekawe orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 1949 r. „Nawet w wypadku cudzołóstwa jednego z małżonków, drugi z nich staje się winny spowodowania rozkładu pożycia małżeńskiego, jeżeli przez ciągłe zniewagi zatruwał życie popełniającemu cudzołóstwo małżonkowi”. Czasami warto zastanowić się nad swoim zachowaniem, i przemyśleć, czy czasem nie mamy do czynienia z taką sytuacją, bowiem można zaangażować się w proces rozwodowy na długie lata i tylko stracić niepotrzebnie nerwy i zdrowie, a nie zawsze orzeczenie końcowe jest tego warte, szczególnie gdy strony mają małoletnie dzieci.

Pamiętać należy, iż istnieje wiele innych przesłanek uzasadniających na żądanie ustalenia wyłącznej winy w rozkładzie pożycia, powyższej wymieniłem jedynie  podstawowe, przykładowe dowody, które mogą być przydatne w postępowaniu rozwodowym w celu udowodnienia niewierności małżeńskiej.

W razie wątpliwości zachęcam do zadawania pytań, pod artykułem, postaram się udzielić Państwu wyczerpujących odpowiedzi.

Zaszufladkowano do kategorii Bez kategorii | Dodaj komentarz

Alimenty regresowe- kiedy przysługują?

Obowiązek alimentacyjny polega na dostarczaniu uprawnionemu środków utrzymania (bieżących potrzeb konsumpcyjnych: wyżywienie, ubranie, utrzymania mieszkania, wypoczynku, koszty leczenia, opieki, rehabilitacji), a w miarę potrzeby także środków wychowania (kształcenie, troska o zdrowie, zapewnienie dóbr kultury). Celem świadczenia alimentacyjnego jest zaspokojenie usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego. Na gruncie polskiego prawa obowiązek alimentacyjny stanowi przede wszystkim zobowiązanie prawno rodzinne wynikające z różnych powiązań rodzinnych (np. zobowiązanymi są krewni w linii prostej – dzieci, rodzice, dziadkowie –  oraz rodzeństwo).

Alimenty regresowe, o których mowa w art. 140 KRO, przysługują osobie, która dostarczała innej osobie (uprawnionej z tytułu alimentów) środków utrzymania i wychowania nie będąc do tego zobowiązana albo będąc zobowiązana z tego powodu, że uzyskanie świadczeń alimentacyjnych od osoby zobowiązanej w bliższej kolejności do ich świadczenia było w znacznym stopniu utrudnione lub wręcz niemożliwe, np. z powodu celowego nie płacenia alimentów czy utrudniania ich egzekucji poprzez ukrywanie swojego majątku bądź zatajanie źródeł dochodów przez osobę zobowiązaną.

Przykładowo jeżeli uprawnionym jest małoletnie dziecko, to alimentów regresowych mogą żądać dziadkowie od rodziców dziecka, jeżeli ponosili koszty utrzymania małoletniego. Także rodzeństwo może dochodzić od rodziców czy dziadków zwrotu poczynionych wydatków związanych z utrzymaniem brata czy siostry. Jeżeli uprawnionymi z tytułu alimentów są natomiast znajdujący się w niedostatku rodzice, to dziadkowie mogą dochodzić zwrotu wydanych pieniędzy na utrzymanie rodziców od swoich wnuków.

Istotą alimentów regresowych jest możliwość dochodzenia zwrotu pieniędzy  wydanych na utrzymanie i wychowanie osoby uprawnionej z tytułu alimentów od osoby, która powinna była łożyć na to utrzymanie i wychowanie w pierwszej kolejności, o czym więcej w kolejnym artykule.

Wysokość dochodzonych alimentów regresowych zależy od poczynionych już wydatków, ale również od możliwości zarobkowych i majątkowych osoby, od której dochodzi się zwrotu tych pieniędzy.

Warto wiedzieć, że możliwe jest też dochodzenie alimentów regresowych między osobami zobowiązanymi w tej samej kolejności. I tak na przykład obowiązek alimentacyjny każdego z rodziców względem dziecka obciąża ich jednocześnie. Dlatego też jeżeli jeden z rodziców w całości zaspokaja usprawiedliwione potrzeby dziecka, a drugi uchyla się od świadczeń alimentacyjnych, wówczas rodzicowi świadczącemu przysługuje roszczenie o zwrot wydanych na dziecko pieniędzy wobec rodzica nieświadczącego. Co więcej, to z rodziców, które świadczyło alimenty na rzecz dziecka w zakresie przekraczającym obowiązek ustawowy, także zachowuje roszczenie o zwrot na podstawie art. 140 KRO, niezależnie od tego, że dziecko mogło bez nadmiernych trudności uzyskać tę część świadczeń alimentacyjnych od drugiego z rodziców, np. poprzez podwyższenie alimentów w postępowaniu sądowym. Z uwagi na to, że omawiane tu dochodzenie zwrotu poczynionych nakładów pieniężnych rzutuje nie tylko na sytuację małżonka dochodzącego roszczenia z tego tytułu, ale w ogromnej większości wypadków również na sytuację pozostających z nim dzieci, szczególna ochrona tych osób uzasadnia konieczność sprawnego egzekwowania  wykonywania przez małżonka ciążącego na nim obowiązku i nie tylko w drodze powództw o alimenty i o świadczenia na koszty utrzymania rodziny, ale również w drodze powództw o świadczenia regresowe. Sąd Najwyższy w uchwale z 24.02.1978 r. przyjął, że regres przysługujący pomiędzy rodzicami dziecka przysługuje niezależnie od tego, z jakich źródeł czerpał on środki na zaspokajanie potrzeb dziecka.

Możliwy jest również regres po rozwodzie. Dotyczy to sytuacji, w której Sąd w sprawie o rozwód nie orzekł – na wniosek lub z urzędu – o obowiązku przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny przez czas trwania tego procesu, wówczas to były małżonek może po orzeczeniu rozwodu dochodzić od byłego współmałżonka roszczenia regresowego z art. 140 KRO za czas trwania procesu.

Roszczenia regresowe w przedmiocie alimentów przedawniają się z upływem lat trzech.

 Autor- aplikant adwokacki Anna Zys

Zaszufladkowano do kategorii Bez kategorii | Dodaj komentarz

Alimenty na dziecko a kontakty z dzieckiem

W czasie pełnienia funkcji zawodowego kuratora rodzinnego stykałem się z sytuacją, w której zobowiązany uniemożliwiał realizację kontaktów z powodu niewywiązywania się z obowiązku alimentacyjnego przez uprawnionego. Matka dziecka stwierdzała na przykład, iż nie będzie wydawała córki na spotkania z ojcem, skoro nie przekazuje on pieniędzy na jej utrzymanie. W powołanym przypadku ojciec płacił jedynie część alimentów zasądzonych postanowieniem sądu. Trudno jednocześnie stwierdzić, czy robił to celowo, czy też faktycznie nie posiadał wystarczających środków finansowych. Niemniej jednak nie opuścił żadnego terminu kontaktu z dzieckiem, określonego postanowieniem sądu. W pewnym momencie matka przestała jednak przekazywać małoletnią na spotkania, powołując się na szereg różnych okoliczności np. choroby dziecka (mimo, że nie posiadała zaświadczeń lekarskich), czy też dodatkowe zajęcia córki, które organizowała w terminach kontaktów dziecka z ojcem. W tej sytuacji ojciec był zmuszony wystąpić do sądu z wnioskiem o ukaranie matki za utrudnianie mu kontaktów z córką.

Podkreślić należy, iż niedopuszczalne jest warunkowanie realizacji spotkań z dzieckiem od uiszczania należności alimentacyjnych.  Takie postępowanie może być potraktowane jako utrudnianie kontaktów i skutkować postępowaniem sądowym. Zobowiązany ( w tym przypadku matka dziecka)  uniemożliwiając odbywanie spotkań z uprawnionym rodzicem narusza bezpieczeństwo emocjonalne dziecka i wpływa tym samym na jego harmonijny rozwój. Gdy uprawniony, mimo istnienia obowiązku alimentacyjnego, nie partycypuje w kosztach utrzymania małoletniego, wówczas można zwrócić się do komornika o przeprowadzenia postępowania egzekucyjnego celem uzyskania zaległej należności, jak również złożyć zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa, o ile zgodnie z art. 209 § 1k.k. uprawniony do kontaktów „uporczywie uchyla się od wykonania ciążącego na nim z mocy ustawy lub orzeczenia sądowego obowiązku opieki przez niełożenie na utrzymanie osoby najbliższej lub innej osoby i przez to naraża ją na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych”.

Ponadto zgodnie z art. 209 § 2 k.k. ściganie przestępstwa następuje na wniosek pokrzywdzonego, organu pomocy społecznej lub organu podejmującego działania wobec dłużnika alimentacyjnego.

Nie ulega wątpliwości, że nie należy samodzielnie starać się dyscyplinować drugiego z rodziców do płacenia alimentów wykorzystując do tego dziecko i łamiąc tym samym postanowienie sądu o kontaktach. Stracą na tym wszyscy, a najbardziej małoletni. Jeżeli rodzic nie płaci alimentów, są do tego stworzone odpowiednie narzędzia, o których wspomniałem powyżej i niewątpliwie warto z nich skorzystać.

Należy pamiętać, iż niedopuszczalna jest również sytuacja odwrotna, w której alimenty nie są przez rodzica regulowane z powodu utrudniania mu kontaktów z dzieckiem. Tu także będą miały zastosowanie przepisy dotyczące wykonywania kontaktów, o których szerzej piszę w artykule „Co robić w razie utrudniania kontaktów z dzieckiem?”.

W razie istnienia wątpliwości proszę o zadawanie pytań, chętnie udzielę Państwu odpowiedzi.

Zaszufladkowano do kategorii Bez kategorii | Dodaj komentarz

Rozwód z orzeczeniem o winie z powodu przemocy psychicznej- dowody

Zgodnie z treścią art. 56§1 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, jeżeli między małżonkami nastąpił zupełny i trwały rozkład pożycia, każdy z małżonków może żądać, ażeby sąd rozwiązał małżeństwo przez rozwód. Z kolei na podstawie art. 57§1 k.r. i o. sąd orzeka także, czy i który z małżonków ponosi winę rozkładu pożycia. Należy pamiętać, iż tylko na zgodne żądanie małżonków sąd zaniecha orzekania o winie.

By móc występować o rozwiązanie małżeństwa przez rozwód z wyłącznej winy drugiego małżonka muszą istnieć przesłanki, które będą na to wskazywały. Często bowiem jest tak, że mimo istnienia wewnętrznego przekonania o wyłącznej winie drugiej strony sąd nie podziela tego stanowiska i orzeka odmiennie od oczekiwań żądającego. Należy pamiętać, iż winę w rozkładzie pożycia należy udowodnić, wskazać wszelkie przesłanki uzasadniające takie żądanie. Jeżeli nie mamy wystarczających dowodów, jak również mamy wątpliwości odnośnie tej winy, to postępowanie rozwodowe w tym zakresie staje się czasochłonne i przewlekłe, co powoduje nie tylko niepotrzebny stres, ale i finalnie rozstrzygnięcie może skutkować poczuciem zmarnowanego czasu, który mógłby zostać poświęcony na rozpoczęcie nowego rozdziału w życiu.

Inaczej przedstawia się sytuacja, gdy  jednak istnieją argumenty, uzasadniające żądanie orzeczenia rozwodu z winy drugiego małżonka. Pozostaje tylko kwestia jej udowodnienia, a więc wskazanie takich dowodów, które potwierdzą podnoszone okoliczności. Jeżeli chodzi o okoliczności uzasadniające żądanie orzeczenia rozwodu z wyłącznej winy drugiej strony, to wymienić należy kilka najważniejszych przyczyn. Niewątpliwą podstawą jest istnienie stosowania przemocy przez drugą stronę, i to nie tylko przemocy stricte fizycznej, ale także i psychicznej. Formą z przemocy psychicznej będzie ubliżanie współmałżonkowi, jego poniżanie, deprecjonowanie w oczach innych osób, szkalowanie, czy też szantaż ekonomiczny. Każde z tych zachowań niewątpliwie nie sprzyja trwałości związku, powoduje nie tylko niechęć do małżonka, ale i prowadzi do rozkładu pożycia i w związku z tym, do wyłącznej winy w rozkładzie pożycia.  Pamiętać należy, iż wiele z tych postaw istnieje tylko w „czterech ścianach” małżeństwa, i może istnieć przekonanie, że nie ma możliwości w jakikolwiek sposób udowodnienia ich istnienia. Jest jednak szereg możliwości potwierdzenia istnienia tych nagannych postaw. Jednym z nich są zeznania świadków, nie zawsze świadek musi widzieć określone zdarzenie, niejednokrotnie wystarczy, że wie o istnieniu przemocy psychicznej, słyszał rozmowę, lub też małżonek doświadczający przemocy psychicznej zwierzał się ze swoich problemów. Taka osoba jest w stanie przedstawić swoją obserwację przed sądem i tym samym wykazać, że ta przemoc faktycznie istnieje, bądź istniała. Kolejną możliwością wykazania istnienia takiej przemocy jest wykazania uczestnictwa w terapiach dla ofiar przemocy w rodzinie. Niejednokrotnie jednak spotykałem się z sytuacją, gdy takie działania były wynikiem jedynie przygotowania do postępowania rozwodowego i miały na celu osiągnięcie korzystnego rezultatu w wyniku przedstawienia okoliczności, które nigdy nie istniały. Wnikliwy i rzetelny sąd będzie jednak w stanie wychwycić taką manipulację. Oczywiście powyższe wskazania są tylko jednymi z wielu możliwości, na podstawie których można wykazać istnienie przemocy psychicznej i na tej podstawie oczekiwać orzeczenia rozwodu z wyłącznej winy małżonka dopuszczającego się takich zachowań. Pamiętać trzeba, że podstawową przesłanką uzasadniającą żądanie orzeczenia rozwodu jest zupełny i trwaly rozkład pożycia, choć oczywiscie i w tym aspekcie nierzadko można zaobserwować istnienie przemocy, jak choćby w kwestiach całkowitej zależności ekonomicznej, i ten aspekt również powinien być przedmiotem analizy przez sąd. Z pewnością istotną okolicznością będzie istnienie tzw. Niebieskiej Karty zakładanej przez policję podczas interwencji w związku z możliwością stosowania przemocy w rodzinie.

Istnienie przemocy powoduje szereg możliwości w ramach postępowań. Po pierwsze możliwe jest zgodnie z art. 58 krio wypadkach wyjątkowych, gdy jeden z małżonków swym rażąco nagannym postępowaniem uniemożliwia wspólne zamieszkiwanie, sąd może nakazać jego eksmisję na żądanie drugiego małżonka. W szczególnie uzasadnionych wypadkach w grę wchodzi możliwość żądania takiego rozstrzygnięcia w trybie zabezpieczenia. Oczywiście jest to jedna z możliwości, którą można brać pod uwagę. Poza tym, jeżeli w związku ze stosowaniem przemocy psychicznej i fizycznej zachodzi możliwość wszczęcia postępowania karnego, więcej na temat praw osób dotkniętych przemocą można znaleźć w artykule http://przemocdomowa.com.pl/prawa-kobiety-dotknietej-przemoca-w-postepowaniu-karnym-przed-sadem/ .

W razie pytań, zachęcam Państwa do zadawania pytań pod artykułem, chętnie udzielę odpowiedzi, jak również w miarę możliwości wskazówek.

Zaszufladkowano do kategorii Bez kategorii | Dodaj komentarz

RODK- Opinia Rodzinnego Ośrodka Diagnostyczno-Konsultacyjnego w sprawach o uregulowanie kontaktów z dzieckiem, rozwód, ustalenie miejsca pobytu dziecka oraz w sprawach dotyczących władzy rodzicielskiej.

W trakcie postępowań sądowych w sprawach rodzinnych niejednokrotnie konieczne jest zasięgnięcie opinii biegłych celem uzyskania kompleksowej, pełnej diagnozy problemu związanego z funkcjonowaniem rodziny. Oczywiście, podstawą skierowania stron (uczestników postępowania) na badania może być również konieczność wykluczenia przez specjalistów istnienia określonych okoliczności, na istnienie których mogą wskazywać pewne zdarzenia, czy też zachowania osób zainteresowanych w kwestiach dotyczących pośrednio i bezpośrednio małoletnich. Najczęstszym sposobem uzyskania szczegółowej wiedzy o relacjach panujących w rodzinie, przyczynach dysfunkcji, jak i określenia predyspozycji i kompetencji członków rodziny do zajmowania się dziećmi jest skierowanie do Rodzinnego Ośrodka Diagnostyczno- Konsultacyjnego.
Badania w RODK są przeprowadzane najczęściej w zespołach dwuosobowych, a niejednokrotnie większych i trwają w zależności od specyfiki sprawy i ilości osób badanych nawet do kilku godzin. Podczas badań osoby diagnozowane najczęściej są proszone o rozwiązanie testów psychologicznych, dobieranych w zależności od tematyki sprawy, następnie są prowadzone rozmowy indywidualne z każdą uczestniczącą w badaniu osobą. Taka rozmowa przeważnie trwa około 1-2 godziny. Badaniom (obserwacji, testom, rozmowie etc.) poddawane jest również dziecko, jego zachowania, kontakt z rodzicami, choć w pewnych sytuacjach bywa to bardzo ograniczone. Metody dobierane są w zależności od wieku dziecka. Sporadycznie, zdarzają się przypadki, w których by kompleksowo przygotować opinię, biegli wyznaczają kolejny termin badania. Pamiętać należy, iż zakres badań przeprowadzanych w Rodzinnych Ośrodkach Diagnostyczno-Konsultacyjnych jest określany przez sąd. Często osoby biorące udział w badaniach niesłusznie stawiają zarzut nie przeprowadzenia analizy wszystkich okoliczności sprawy istotnych z ich punktu widzenia, niejednokrotnie pojawiają się też zarzuty stronniczości osób przeprowadzających badania. Oczywiście zdarzają się opinie, których wnioski są lakoniczne, enigmatyczne, nie dostarczając pełnej wiedzy na temat w rodzinie. W takich przypadkach sąd może m.in. zlecić sporządzenie opinii uzupełniającej, lub wezwać biegłych na rozprawę celem przesłuchania na okoliczności zawarte w opinii i uzyskać informację o brakujących kwestiach, także strony mogą wnosić o uzupełnienie opinii. Dlatego też, gdy sąd zleca badanie na okoliczność więzi dziecka z jednym z rodziców lub na okoliczność jego umiejętności i predyspozycji wychowawczych, biegli nie mają obowiązku badania drugiego rodzica (którego zlecenie nie dotyczy), natomiast często, dla uzyskania pełnego obrazu sytuacji rodzinnej, przystępują do takiego badania (mogą wówczas nie zastosować testów, a ograniczyć się np. do wywiadu i obserwacji w kontakcie z dzieckiem). W zakresie kontaktów z dzieckiem badania RODK zazwyczaj obejmują właśnie ocenę więzi dziecka z rodzicem, który wnosi o kontakty, a także ustalenie optymalnego zakresu kontaktów, ewentualnie stwierdzenie, czy mamy do czynienia z manipulacją dzieckiem. W sprawach o rozwód badania dotyczą głównie wskazania, który z rodziców powinien sprawować bezpośrednią opiekę nad dzieckiem, ewentualnie wskazywać inny sposób wykonywania władzy i opieki rodzicielskiej, jak również i miejsca pobytu dziecka. W zakresie dotyczącym władzy rodzicielskiej opinia Rodzinnego Ośrodka Diagnostyczno- Konsultacyjnego może odnosić się do oceny kompetencji i predyspozycji wychowawczych rodzica/rodziców, których dotyczy toczące się postępowanie.
Należy pamiętać, iż opinia oprócz analizy akt, wyników badań testowych (strony same rozwiązują testy), obserwacji opiera się także w znacznej mierze na informacjach uzyskanych od stron.
W swoim doświadczeniu zawodowym spotykałem się z różnymi opiniami RODK, opiniami, które wskazywały ojców, jako wyłącznie kompetentnych do opieki nad dzieckiem, czy też określały ojca, jako tego z rodziców pod opieką którego dziecko powinno przebywać. Również niektóre opinie niejednokrotnie wprost określały istnienie manipulacji dzieckiem.

Zaszufladkowano do kategorii Bez kategorii | Dodaj komentarz

Pozew o alimenty – wymogi formalne

Postępowanie w sprawie o alimenty sąd rozpoznaje w procesie, stąd pismem wszczynającym jest Pozew. Pozew zgodnie z art. 187 kpc w zw. z art. 126 kpc powinien zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowany, imię i  nazwisko stron wraz z oznaczeniem miejsca ich zamieszkania, przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, wskazanie wartości przedmiotu sporu- będzie to kwota wynikająca z żądania miesięcznej kwoty pomnożona x 12 miesięcy zgodnie z art. 22 kpc, kwota ta powinna zostać zaokrąglona w górę, do pełnego złotego.  Ponadto pozew powinien zawierać dokładne oznaczenie rodzaju pisma np. Pozew o alimenty, osnowę wniosku lub oświadczenia oraz dowody na poparcie przytoczonych okoliczności, oraz podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego. Ważne, by wskazać załączniki wnoszone wraz z Pozwem np. wykaz rachunków, wyliczenie miesięcznych kosztów utrzymania dziecka, Pit-y.

Pozew może zawierać żądanie wezwania na rozprawę świadków potwierdzających okoliczności wskazanie w jego treści czyli koszty utrzymania dziecka, wysokość zarobków, zaangażowanie w opiekę nad małoletnim, oraz stopień partycypowania w kosztach utrzymania małoletniego przez obie strony.  Pozew wraz z załącznikami należy złożyć wraz z jego odpisem i odpisem dołączonych do niego załączników dla strony przeciwnej, przy czym jeżeli nie złożono do sądu załączników w oryginale, to należy złożyć po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Na podstawie art. 96 pkt. 1  Ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych strona dochodząca roszczeń alimentacyjnych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

W razie wątpliwości proszę o zadawanie pytan pod artykułem, chętnie Państwu odpowiem.

Zaszufladkowano do kategorii Bez kategorii | Dodaj komentarz

Pozew o alimenty – właściwość sądu

W sprawie o alimenty sądem właściwym miejscowo jest sąd rejonowy właściwości ogólnej zgodnie z art. 27 kpc czyli ten, w którego okręgu pozwany ma miejsce zamieszkania. Niemniej jednak przepisy pozwalają na wytoczenie powództwa o alimenty przed sąd rejonowy właściwy według miejsca zamieszkania osoby uprawnionej, czyli powoda zgodnie z art. 32 kpc. Powództwa o alimenty rozpoznają wydziały rodzinne sądów rejonowych.

Ponadto roszczenie alimentacyjne może być dochodzone w postępowaniu rozwodowym lub separacyjnym, które toczy się przed sądem okręgowym, podkreślić należy, iż zgodnie z art. 445 § 1 kpc w czasie procesu o rozwód nie może być wszczęta odrębna sprawa o zaspokajanie potrzeb rodziny i o alimenty pomiędzy małżonkami albo pomiędzy nimi a ich wspólnymi małoletnimi dziećmi co do świadczeń za okres od wytoczenia powództwa o rozwód lub separację. Natomiast jeżeli taka sprawa została wszczęta przed wytoczeniem powództwa o rozwód lub separację, to zgodnie z art. 445 § 2 kpc, takie postępowanie ulega zawieszeniu z chwilą wytoczenia powództwa o rozwód lub separację co do świadczeń za okres od jego wytoczenia.

W razie wątpliwości zachęcam do zadawania pytań pod artykułem, chęnie Państwu odpowiem.

Zaszufladkowano do kategorii Bez kategorii | Dodaj komentarz